In West-Papua (voormalig Nederlands Nieuw-Guinea) hebben de kerkleiders van de verschillende kerken zich verenigd in een oproep voor een dag van bidden en vasten op 3 september met de hartekreet ‘Oh Yesus, pulihkan negeriku’ (O Jezus, herstel ons land). De onderdrukking van de Papoea’s in hun eigen land is zo groot dat de verschillen in dogma’s en leerstellingen er niet meer toe doen. Door het hele land zal gebeden en gevast worden voor herstel van het land.
De oproep, ondertekend door Pdt.M.Maury STh (Gereja Pantekosta di Indonesia), Pdt.L.Biniluk Mth (GIDI), Pdt H.Rollo Sth MM (vice voorzitter GKI, komt uit Skou Sae) en Bisschop van Jayapura Mgr. Y.T.M.You (Rooms Katholiek Bisschop), luidt: “De Raad van Kerken in Papua (PGGP) roept op tot een massaal vasten, met als thema: “Oh Jezus, herstel mijn land (Maak mijn land heel: heel mijn land)”. Laten alle synodeleiders, leiders van lokale kerken, en onze hele gemeenschap op de Aarde van Papua (het Land Papua), zich teneer buigen, bidden en vasten, om aan de Heer te vragen om ons land weer heel te maken. Doe mee op donderdag 3 september 2026 van 09.00 tot 18.00 uur (Nederlandse tijd van 02.00 tot 11.00 uur).”
Dit is niet de eerste keer dat de kerken zich samen uitspreken. In 2003 gaven de kerken al samen de verklaring Papua, tanah damai uit, Papoea Land van vrede, waarin ze het opnamen voor de rechten van Papoea’s. In de negentiger jaren lobbyden de kerken al samen met de Wereldraad van Kerken en de Franciscanen in Geneve voor de rechten van Papoea’s. Daar deden ook Nederlandse (via Kerkinactie en Justitia&Pax) en Duitse kerken (UEM Wuppertal) aan mee.
Exploitatie en geweld
In de afgelopen periode was er veel onrust en geweld rondom herdenkingen op 15 en 17 augustus en rondom de vertoning van de film Pesta Babi, waarbij veel onschuldige burgerslachtoffers zijn gevallen. Het geweld tegen Papoea’s is er altijd geweest. De urgentie ligt nu in de toename van de bedreiging van de Papoea’s door de steun van de overheid voor gigantische economische exploitatie van het land, zoals de aanleg van enorme plantages in het zuiden, gesteund door militaire acties (zoals getoond in de film Pesta Babi, die ook in Papoea grote impact heeft gehad). Die plannen houden geen rekening met de bewoners. In tegendeel, zij en hun belangen worden ruw terzijde geschoven. Het geweld is voor de kerkleiders aanleiding om in actie te komen door zich te verenigen in gebed. Kerken in Nederland kunnen hen steunen en bemoedigen door zich aan te sluiten bij hun oproep.
Bewogen geschiedenis
De geschiedenis van de Papoea’s is zeer bewogen. Op 15 augustus wordt herdacht dat er een einde kwam aan de Tweede Wereldoorlog wereldwijd. De betrokken landen en volken tellen daar elk jaar in dankbaarheid een jaar vrij van oorlog en bezetting bij op. De Papoea’s kunnen dat helaas niet. Exact 17 jaar later op 15 augustus 1962 tekenden Nederland, de VS en Indonesië de ‘New York Agreement’ waarmee een nieuwe bezetting van West-Papua begon. Elk jaar op 15 augustus tellen de Papoea’s dáár een jaar bij op. Onafhankelijkheidsdag op 17 augustus is daarmee voor de Papoea’s een pijnlijke dag om hun onderdrukking te betreuren.
Sinds de annexatie van het land door Indonesië zijn naar schatting ruim een half miljoen Papoea’s vermoord door de overheid. Ongeveer 100.000 vrouwen en kinderen zijn uit hun woonplaatsen en van hun leefgrond verjaagd. De film Pesta Babi zet daar een schijnwerper op. Door het land waren bij het maken van de film 1800 rood geverfde, houten kruizen door Papoea’s in hun leefgebieden geplaatst om deze te markeren en om de voorkomen dat deze verwoest zouden worden. Maar nog steeds worden mens en natuur weggevaagd door de Indonesische overheid. Bekijk de trailer van de film.
Bidden voor herstel
Het zou voor de kerkleiders veel betekenen als de Nederlandse kerken met onze broeders en zusters in West-Papua bidden voor herstel van dit land dat zo zwaar lijdt. Herstel op een manier die alleen door Gods Geest bewerkt kan worden, zoals in Zacharia 4:6.
Meer context en verhalen in ‘De Zaak West Papoea’.