De Raad van Kerken is al enige tijd onderdeel van een samenwerkingsverband van organisaties die zich inzetten voor het behoud van Ontwikkelingssamenwerking. In deze coalitie werken wij samen met KNVB, FNV, Cordaid, Aidsfonds, Oxfam Novib en Partos. Vorig jaar september overhandigden we een petitie aan de Tweede Kamer.
Op 7 oktober j.l. werden vertegenwoordigers van de coalitie ontvangen door minister-president Rob Jetten op het ministerie van Algemene Zaken. In het gesprek werd benadrukt dat Ontwikkelingssamenwerking niet iets is dat Nederland ‘er ook nog bij doet’, maar dat het onderdeel is van het gehele buitenlandse beleid. Coen Wessel sprak daarbij de volgende woorden tot Rob Jetten:
Wij doen als kerken veel aan noodhulp. In Nepal bij overstromingen, in Colombia na de aardbeving en daardoor zien we ook zelf hoe belangrijk zoiets is om mensen in leven te houden en een nieuwe start te laten maken. We doen dat met ons eigen geld, gewoon via collectes in de kerk, maar we merken ook hoe belangrijk het noodhulpbudget van de overheid is, zeker nu onder Trump de noodhulporganisatie USAID is weggevallen.
Wat wij doen als kerken en ontwikkelingshulporganisaties gaat over veel meer dan directe hulp, het gaat over bedrijvigheid, over samenlevingsopbouw, over verzoeningsprojecten zoals in Libanon.
Dat is allemaal heel mooi en belangrijk en toch bespeuren wij bij onszelf een verschuiving. Een realisering dat het in onze contacten met onze partners in Ghana of Indonesië niet alleen om gaat daar ontwikkeling van de grond te krijgen. Maar dat het gaat om het opzetten en onderhouden van wereldwijde relaties: omdat we elkaar nodig hebben. De klimaatcrisis vraagt om een partnerschap over de hele wereld en om vertrouwen in elkaar. De bedreiging van de democratie en het internationale recht – u sprak daarover in de VN – vraagt om wereldwijde relaties en bondgenootschappen. Ontwikkelingssamenwerking en hulp is daarvoor een instrument. Net als diplomatie. Dat vraagt om een andere kijk op ontwikkelingssamenwerking: niet als iets dat we ook nog doen, maar als integraal onderdeel van ons buitenlands beleid. En ons buitenlands beleid is erop gericht om onze aarde en onze beschaving te laten overleven.
Trump stopte USAID en dat levert allerlei schade en ellende op, maar het was vooral ook een signaal. Het signaal aan de wereld: wij geven niets om jullie, wij denken voortaan alleen aan onszelf. Wij als Europa, als Nederland, moeten precies het tegenovergestelde signaal geven tegenover al die landen in het mondiale Zuiden: wij geven om jullie, ieder mens bij jullie is voor ons van waarde.