Twents

1 Op 'n eersten dag van de wek gungen ze 's morns vroo noar 't graf en ze hadden de kruden biej zich dee ze maakt hadden. 2 Ze vernömmen dat 'n steen veur 't graf votschöaven was. 3 Ze gungen 't graf in, mer konden 't liek van 'n Heer Jezus nich veenden. 4 Ze wussen nich recht wat ze doar met an mossen en op slag stunden doar twee manleu biej eer, in bleenkende kleer. 5 De schrik veul eer döanig op de hoed en ze dörfen hoast nich op te kieken. Dee twee manleu zeaden teagen eer: 'Hoo kön iej toch enen den leaft oonder de doden zeuken? 6 Hee
is nich hier, mer Hee is opwekt. Heugt 't ow nog wa wat Hee teagen ow zeg hef, too iej nog in Galilea warren? 7 Dat 'n Meansenzön in de haande van slecht volk oetleawerd worden zol en krusigd en op 'n derden dag wier opstoan zol!' 8 Too kwammen ziene weure heur wier in 't zin.
9 Ze gungen van 't graf weerum noar hoes hen en deuden van al dee dinge bod an de elf en alle aandern. 10 Dee vrouwleu warren Maria oet Magdala, Johanna, Maria, de moder van Jakobus en ok de aandern dee biej heur warren. 11 Ze vertölden alns an de apostels, mer dee höalden 't almoal veur speensels en ze wollen 't nich geleuven. 12 Mer Petrus stön op en gung op 'n draf noar 't graf. Hee bukken zich veuroawer, mer hee zag aans niks as de weendsels. Too gung he vot, verwoonderdoawer wat der gebeurd was.

13  Mer wat wol 't geval? Twee van de leerlingen gungen op den dag noar 'n doarp dat Emmaüs het. Dat lig zonne zestig stadiën van Jerusalem vandan. 14 Ze warren drok met mekaar an 't kuiern oawer alns wat der veurvallen was.
15 En in de bedrieven dat ze met mekaar zo an 't kuiern en disseln warren, gebeurden 't dat Jezus zölf zich biej eer ansleut en met eer opleup. 16 Mer ere ogen warren nich biej machte Um te herkennen. 17 En Hee zea teagen eer: 'Woar loop iej toch zo drok met mekaar oawer te disseln?' Ze bleven met verwörden gezichten stoan. 18 Enen van eer, nen zekeren Kleopas, deu Um bescheed en zea: 'Bin iej dan 'n ennigen vrömden in Jerusalem, den nich wet wat doar de leste dage veurvallen is?' 19 En Hee zea teagen eer: 'Wat dan?' En ze zeaden: 'No, wat der met Jezus van Nazareth gebeurd is! Hee was ja nen man met profetische gaven, der gung kracht oet van ziene doaden en weure in de ogen van God en 't hele volk. 20 Hoo 't oonze oawerpriesters en leiders Um oetleawerd hebt, zodat Hee de doodstraf kriegen zol en ze hebt Um krusigd. 21 En wiej hadden der nog wa zo op rekkend, Hee was de man den Israël vriejmaken zol. Mer met dat al is 't now al dree dage ledden dat 't almoal gebeurd is.
22 Boeten dat hebt wat vrouwleu oet oonzen kreenk oons glad ruus maakt. Ze warren vanmorn biejtieds biej 't graf wes, 23 mer ze hebt 't liek van Jezus nich veenden können en ze kwammen weerum en deuden oons 't verhaal dat heur engeln verschenen warren, dee zeaden dat Hee leaft. 24 Wat van oons bint der too noar 't graf hengoan en tröffen 't net zo an as dee vrouwleu 't verteld hadden. Mer Jezus zölf hebt ze nich zeen.' 25 Too zea Hee teagen eer: 'Wat bin iej toch door! Iej bint ja te slauw van begrip um alns te vertrouwen wat de profeten zeg hebt.
26 Mos 'n Christus dan nich alns lieden um in ziene heerlijkheid in te goan?' 27 Too gung Hee vanof Mozes alle profeten biej langes en lea eer oet wat der in alle geschriften op Um sleug. 28 En ze kwammen kortbiej 't doarp woar ze opan gungen en Hee deu net of Hee verdangoan wol. 29 Mer ze drungen der biej Um opan: blief toch biej oons, want 't is voort oavend en 'n dag is zowat um. En Hee gung met eer in 't hoes en bleef biej eer.
30 En Hee gung met eer an toafel, nöm 't brood, deu 't daankgebed, brök 't in stukke en gaf 't eer.
31 Too gebeurden 't dat eer de ogen lösgungen en ze zagen dat Hee 't was. Mer Hee was op slag nich mer te zeen. 32 En ze zeaden teagen mekaar: 'Stön oons herte nich in de braand too Hee oonderweggens zo teagen oons sprök en oons de Schriften oetlea?' 33 En voort stunden ze op en gungen weerum, noar Jerusalem hen en ze tröffen de elf leerlingen en dee der biej heurden tehoop an. 34 Dee zeaden teagen eer: 't Is woar! 'n Heer is opwekt en hef zich an Simon zeen loaten!'
35 Now vertölden ze ok wat eer oonderweggens oawerkömmen was en hoo ze Um wier kend hadden too Hee 't brood brök.

36 Ze warren der nog nich oawer oetproat, of Jezus zölf stön zo mer miln tusken eer en zea teagen eer: 'Vrea oawer owleu.' 37 Ze warren stik veraltereerd en doodsbenauwd, want ze meanden, ze zagen 'n spook. 38 Mer Hee zea teagen eer: 'Wat biej toch op 'n biester en woarum keump der twiefel biej ow op? 39 Kiek mer good: hier bint miene haande en miene veut, Ik bin 't ja zölf! Raak Miej mer an en bekiek Miej mer. 'n Spook hef ja gin vleis en butte zoas Ik, dat zee'j toch!' 40 Mèt dat Hee dat zea, leut Hee ziene haande en veut zeen. 41 Too ze 't van bliedschop en verwoondering nog nich geleuven konden, zea Hee teagen eer: 'Heb iej hier vaaks wat te etten?'
42 Ze deuden Um 'n stuk gebakken vis. 43 Hee pakken dat an en at 't veur ere ogen op. 44 Hee zea teagen eer: 'Dit is 't now wat Ik teagen ow zeg heb too Ik nog biej ow was. Dat alns oetkommen mot wat der oawer Miej schreaven steet in de wet van Mozes, in de profeten en de psalms.' 45 Too brach Hee eer 't inzicht biej um de Schriften te begriepen.
46 En Hee zea teagen eer: 'Zo steet der ja schreaven dat de Christus lieden zol en op 'n derden dag wier opstoan zol oet de doden. 47 En dat in zienen naam an alle völker - um te beginnen in Jerusalem - de bekering tot vergeaving van de zunden verkondigd worden zol. 48 Doar bint iejleu de getugen van. 49 Ik stuur owleu wat de Vaar ow beloafd hef. Iej mot in de stad blieven, net zolang tot iej kracht van boaven oawer ow hen kriegt.'
50 Too leidden Hee eer de stad oet noar Betanië. Hee lea eer de haande op en zeagende eer. 51 En oonderwiel as Hee eer zeagende, gebeurden 't dat Hee van eer votgung en opnommen wörden in 'n hemmel. 52 Ze veulen veur Um op de knee en gungen too weerum noar Jerusalem hen, met grote bliedschop. 53 En ze warren stöarig in 'n teampel um God te verheerlijken.