Voorbeschouwing op Trondheim

Het Centraal Comité van de Wereldraad komt bijeen in Trondheim vanaf woensdag 22 juni. De 154 afgevaardigden krijgen een week de tijd om de lijnen van het kerkelijk beleid in te kleuren voor de komende twee jaar. Het is de eerste keer sinds de assemblee in Busan (Zuid-Korea) dat men vergadert. Eén belangrijke vraag in Trondheim zal zijn, of men er in slaagt de pelgrimage van gerechtigheid en vrede zodanig te concretiseren dat nog meer lidkerken worden uitgedaagd en geprikkeld om het thema hoog op de agenda te zetten.

Dat is nu weliswaar zo in Nederland en in enkele andere westerse landen. Maar zodra je in Oost-Europa komt of nog verder in de wereld rondkijkt, is men vaak meer bezig met overleven dan met de bezinning over de pelgrimage. Althans zo lijkt het. Marianne Ejdersten, voorlichter van de Wereldraad, brengt voorbeelden van andere continenten naar buiten die niet altijd gebaseerd zijn op tekst, maar vaak op eigen vormen van engagement. Vormen die meer uitgaan van beweging dan van reflectie soms.

Op de agenda in Trondheim staat iedere ochtend een plenaire discussie. Er zijn diverse rapporten die dan aan de orde komen. Het gaat over de eenheid van de kerken, over de al genoemde pelgrimage, over het Midden-Oosten en over kinderrechten. De Wereldraad heeft verder rapporten gezonden aan de deelnemers over aids, over de kerkelijke waardering van mensen met een handicap, over communicatie en over een op handen zijnde zendingsconferentie in 2018 in Tanzania.

Via deze site geven we de berichten door. Dat gebeurt met verslagen en met impressies van Nederlanders die aanwezig zijn, Karin van den Broeke (PKN), Kees Nieuwerth (Quakers) en Klaas van der Kamp (RvK). Joris Vercammen (OKK) zou er eigenlijk ook moeten zijn, maar vanwege een dubbele uitnodiging, ook naar het panorthodox concilie op Kreta, heeft hij zich moeten laten vervangen door een Zwitserse collega.

Vanuit Nederland zijn er afspraken gemaakt om enkele thema’s in het bijzonder te verkennen. Het gaat dan om vragen als: Kunnen we een bijdrage leveren aan de pelgrimage van de Wereldraad in Nederland door het organiseren van een nadere bezinning?; kunnen we aandacht vragen voor de gebeurtenissen in Oekraïne?; kunnen Nederlandse resultaten van de bezinning op de kerk en de secularisatie ook een inhoudelijk vervolg krijgen binnen de Wereldraad de komende jaren? Bij de stukken die zijn toegezonden vanuit Geneve is ook een inhoudelijk verslag met de opdrachten die de assemblee heeft gegeven aan de staf van de Wereldraad en de manier waarop de specialisten daar verder invulling aan hebben gegeven.

 

Dat je juist bij het thema van de pelgrimage moet zoeken naar gevarieerde vormen om de pelgrimage verder te populariseren kwam de achterliggende dagen al naar voren in de berichten van de voorlichting van de Wereldraad. Men legde uit dat het Centraal Comité in Trondheim bij elkaar komt en dat deze stad bekend staat als pelgrimsplaats. Een mooie symboliek dus. En om dat verder voor het voetlicht te brengen is er ook een pelgrimstocht gestart vanuit Oslo. Ds. Knut Refsdal legde de hele tocht van 639 kilometer af en nodigde onderweg wisselende kerkelijke leiders uit een stukje mee te lopen. Op diverse haltes ging men in discussie. In Eidsvoll ging het over vluchtelingen en in Hamar stond het thema ‘religieus extremisme’ centraal. Het idee is bedoeld als spiegel: gaandeweg sluiten mensen zich aan en spreken mee over een wereld waarin gerechtigheid en vrede serieus worden genomen.

Klaas van der Kamp



foto: Knut Refsdal
 

Raad van Kerken in Nederland
Koningin Wilhelminalaan 5
3818 HN AMERSFOORT

Facebook Twitter LinkedIn
phone033-4633844
emailrvk@raadvankerken.nl