Gewoonweg naar school ...

Duizenden kilometers.....leg je af.
Met z’n zevenen.
Vier volwassenen, drie kinderen.

Met vliegtuig, trein en een bootje.
Te voet ook.
Sjouwend met tassen, waarin je jeugd.

Waar je naar toe sjouwt?
Naar veiligheid, naar vrede.
Weg van geluiden, die je angst aanjagen.
Van vliegtuigen die –angstig- laag overvliegen.
Van scherpschutters op de daken, uit de ramen.
Van huizen, die in elkaar storten.
Het gegil van moeders, gehuil van kinderen.

En dan ben je in Nederland.
In Nijmegen, in ‘Heumensoord’.
Niet alleen, maar met duizenden; lotgenoten.
Waarmee je samen eet en praat, wandelt en speelt.
Waarmee je wacht, wacht en wacht.........

En dan mag je, na vier maanden eindelijk naar school........
Waar je, zoals in je moederland, aan pasklare tafeltjes zit.
Het gezicht naar het zwarte schoolbord met de witte letters.
De witte letters van het alfabet; Nederlandse letters, woorden,zinnen.
Weer met een balpen schrijven en met een potlood tekenen.
Papier vouwen en plakken tot een huis; met een deur, een raam;
een Hollands huis-met-schoorsteen,
waarin je, doodgewoon, gelukkig kunt zijn.
Gevouwen en geplakt geluk.
Op een schoolraam, waardoor je naar binnen kijkt.
Gewoonweg in een school.

Tekst+foto: Harry C.A. Daudt

Raad van Kerken in Nederland
Koningin Wilhelminalaan 5
3818 HN AMERSFOORT

Facebook Twitter LinkedIn
phone033-4633844
emailrvk@raadvankerken.nl