Religie nodig in samenleving

Nederland is echt wel een beetje een buitenbeentje. Het idee dat je religie achter de voordeur moet stoppen is een insteek van enkele bohemien in Den Haag, de grachtengordel en het Gooi. In de provincie denkt men er al anders over. En als je wereldwijd teksten leest, kom je helemaal anders uit. Dat bleek woensdag 17 februari nog weer eens in Berlijn, waar dr. Olav Fykse Tveit, secretaris-generaal van de Wereldraad van Kerken, was uitgenodigd als hoofdspreker bij een internationale conferentie over religie en duurzaamheidsontwikkeling.

‘Vandaag, God zij dank, is religie niet langer een taboe in de politiek, in de wetenschap en in de ontwikkelingsliteratuur’, aldus de voorman van de oecumene. Iedereen heeft wel in de gaten, meent Tveit, dat religie een integrerende rol speelt in iedere samenleving. Religie is de meest belangrijke bron van waarden voor veel mensen. Voor veel mensen is hun wereldbeeld gevormd door hun religieuze overtuiging.

Tveit maakte de inbreng van de religie in het debat over duurzaamheid concreet met werk van dr. David Nabarro, UN-adviseur voor de duurzaamheidsagenda 2030. Hij noemde:
* promotie van de verbinding tussen verschillende groepen;
* het aanbieden van vredevolle kanalen om conflicten op te lossen;
* inzet voor mensenrechten voor de meest kwetsbare groepen;
* het herinneren van de politieke leiders aan hun plicht mensen te faciliteren in hun mogelijkheden hun rechten te realiseren;
* het bijstaan van plaatselijke gemeenschappen te investeren in lokale initiatieven;
* het mobiliseren van mensen, vooral jonge mensen;
* het delen van deskundigheid in hoe de taken te verdelen ten dienste van hen die dat het meest nodig hebben.


‘Er is een moment van hoop’, zei Tveit. ‘Hoop is onmisbaar. Daarom wil ik nogmaals benadrukken dat het voornaamste doel van de religie de hoop is. De rol van de kerk in de samenleving moet gebaseerd zijn op hoop met een profetisch-kritische intentie om te komen tot verandering. Deze verandering dient niet gemarkeerd te zijn door fatalisme, door onverschilligheid, het devalueren of demoniseren van anderen, maar door liefde. We menen dat het geloof intrinsiek verbonden is met het criterium van de liefde. Ware hoop is niet alleen gericht op onszelf of op onze gemeenschap, maar is verankerd in een veranderingen met universele implicaties. Als het geen hoop is voor iedereen, is het geen echte hoop, en is het geen christelijke hoop. Een essentiële conditie voor hoop is, dat het zichzelf uitdrukt in liefde voor anderen, wie of wat ze ook zijn’.

Bron:WCC

Raad van Kerken in Nederland
Koningin Wilhelminalaan 5
3818 HN AMERSFOORT

Facebook Twitter LinkedIn
phone033-4633844
emailrvk@raadvankerken.nl