Aan de Kerst-dis

Isi zijn we uit het oog verloren; een zevental maanden lang, liet hij niets van zich horen. Een goed teken? Natuurlijk nemen we ‘het proces van losmaken’ van onze drie dochters, als richtlijn, voorbeeld. Tenslotte heeft hij onderdak gekregen in Nijmegen. Stichting GAST en VLUCHTELINGEN-WERK hebben zich echt over hem ontfermd; bieden hem diensten, die wij, noch als IWAG noch als echtpaar hem, in de verste verte, zouden hebben kunnen bieden.

Nijmegen beschikt niet alleen over een ontmoetingspunt/ ontmoetingsdag, maar bieden ‘ongedocumenteerden’ bovendien: een zakcentje, een sportmogelijkheid en een onderwijsaanbod, waarin TAAL met hoofdletters staat geschreven; in een van de vele wijkgebouwen. Dit aanbod draagt bij tot het niet alleen het ‘goed voelen’, maar ook het broodnodige bewust maken van/bij deze jongeren. Slaappillen gebruikt hij niet meer; hij ziet er gezond en levenslustig uit. Dat was ooit anders. 


Laat ie nou enkele dagen voor Kerstmis zijn mobieltje gebruiken om ‘zijn familie’ een levensteken te geven. Op onze beurt nodigden wij hem uit voor de Kerst-dis op eerste Kerstdag. Met beide handen nam hij,hoorbaar, deze onverwachte uitnodiging aan. Op tijd arriveerde hij, per bus, in Grave en schoof, na veel omhelzingen, aan bij een gezelschap, dat hij al verscheidene keren in de loop van zijn verblijf onder ons dak, had ontmoet en leren kennen. Hij voelde zich thuis; stak dit niet onder stoelen of banken. Met zijn buren-aan-tafel kon hij het goed vinden. Niet alleen genoot hij van wat ter tafel kwam, maar ook en juist van de onderlinge sfeer en gesprekken.

Over een onderwerp raakte hij niet uitgepraat; over de rol van de vrouw(en) in ons land. Hij vond het maar vreemd, dat de gezinnen zo klein waren, de vrouwen hier zo weinig kinderen kregen en hadden. De vrouwen moesten zijns inziens maar ‘minder werken’ en meer moeder en thuis zijn. Mijn dochters hebben het hem maar eens ‘fijntjes’ uitgelegd en de pareltjes van de vrouwenemancipatie maar eens uit de doeken gedaan; gesteund door m’n schoonzoons. Al met al was het een goede Kerst-dis,die lang in ons geheugen zal blijven hangen. De aanwezigheid van Isi speelde, in dit familie-samenzijn, een belangrijke rol. 

Het was waarlijk KERSTMIS.

Tekst + foto: Harry C.A. Daudt

Raad van Kerken in Nederland
Koningin Wilhelminalaan 5
3818 HN AMERSFOORT

Facebook Twitter LinkedIn
phone033-4633844
emailrvk@raadvankerken.nl