Medemens

Wij weten het ook even niet

Dit wordt een commentaar met een open einde. Want het gaat over mensen en wetten.

Over gevoelens en rationaliteit. Over rechtvaardigheid en barmhartigheid. En waar je op grond van het een voor oplossing A moet kiezen, dringt het ander in de richting van B. En geen van beide deugt overtuigend.

Plaats van handeling is een afgestoten rooms-katholieke kerk in Amsterdam-West. Sinds zondag hebben met ontferming bewogen burgers deze kerk ingericht als verwarmde verblijfplaats voor een groep uitgeprocedeerde asielzoekers. Die hadden eigenlijk moeten gaan 'klinkeren'. Dat wil zeggen: ze hadden de straat op gemoeten. Ze mogen ons land niet in, ze kunnen er ook niet uit. Of ze vinden dat ze dat niet kunnen.


Veilig genoeg

Hoe ook, volgens onze regels – vastgesteld bij meerderheid van stemmen in een keurig democratisch proces – moeten ze terug. Want we hebben vastgesteld dat hun herkomstlanden veilig genoeg zijn. Zij zelf betwisten dat. Zij beweren dat de situatie er sinds de laatste ambtelijke meterstandopname sterk is verslechterd. Maar wie heeft er gelijk? En zo zijn er nog wel wat argumenten voor en tegen uit te wisselen.

Nederland heeft de laatste jaren in reactie op vele jaren weifelachtig overheidsbeleid dat honderdduizenden uit het zuiden hierheen deed stromen, gekozen voor 'duidelijkheid'. Streng, maar rechtvaardig, heet dat in Den Haag. Einde allochtonengeknuffel en multicultiluchtkastelen. Wie 'echt' vluchteling is, kan hier een plaats krijgen. Maar gelukszoekers gaan per kerend vliegtuig retour.


Ingewikkelder

De werkelijkheid is echter ingewikkelder. Niet altijd zijn de 'zaken' gemakkelijk zwart-wit te classificeren, soms werken ambtelijke molens te traag, soms beduvelen asielzoekers de boel. En naarmate ze hier langer verblijven, wordt terugsturen moeilijker. Sommigen werken mee, anderen duiken onder. Van die 'illegalen' zijn er inmiddels zo’n honderd- tot tweehonderdduizend. Officieel bestaan ze niet voor ons. In real life gaat het om levende mensen die een opgejaagd bestaan verkiezen boven vertrek.

Wij lossen in ons Nederlandse eentje de grove ongelijkheid op wereldschaal (mede door het feit dat 'wij' en 'zij' het van elkaar weten) niet op. Want dat zorgt ten diepste voor de 'communicerende vaten' tussen zuid en noord. Maar wat er wel toe doet, is onze blikrichting: zijn we op de wereld voor ons eigenste (al dan niet christelijke) zelf of hebben we, al is het maar een beetje, oog voor de ander?


Medemens

Bij alles wat er over die actiejongens in Amsterdam en hun Vluchtkerk te zeggen valt, in elk geval dit: op hun dagelijkse afdaling van Jeruzalem naar Jericho zagen zij een medemens liggen en staken zij hun hand uit. Daarvoor moeten zij geprezen worden. Want soms valt er in het leven even niets 'op te lossen', maar doe je wat je hand vindt om te doen. Na de winter zien we dan wel weer verder. Als God het ook wil.

Peter Bergwerff, Nederlands Dagblad, 6 dec. 2012.

Raad van Kerken in Nederland | Koningin Wilhelminalaan 5 | 3818 HN AMERSFOORT | 033-4633844 | rvk@raadvankerken.nl

Site design: SyncCP; techniek: SiteCan