Wake detentiecentrum Zestienhoven

Wake detentiecentrum Zestienhoven 3 juni 2012

Foto: Stichting Mara

Opnieuw staan we aan de poort van het detentiecentrum. Binnen zitten ruim 500 mensen, mannen, vrouwen, gezinnen. De meesten: vastgehouden, opgesloten, zonder schuld, zonder proces en veroordeling, zonder misdaad. Maar met een doel: ze moeten via deze weg Nederland verlaten. Waarheen? Dat is vaak niet duidelijk. Zo vertelde de directeur van dit detentiecentrum, deze gevangenis, dat de helft na uiterlijk 6 maanden weer op straat staat. Via de voordeur. Met de opdracht binnen 24 uur Nederland te verlaten. Zonder papieren. Zonder geld. Waarheen? En zo begint de draaideur: velen komen na verloop van tijd hier terug. En het herhaalt zich. Vaders gescheiden van hun gezinnen, mensen gescheiden van wie hen dierbaar zijn.

Wat is hun misdaad? Zij zochten ooit een veilig bestaan met toekomstperspectief. ‘Gelukzoekers’, wordt gezegd. Alsof iemand vlucht zonder zware redenen. Alsof zoeken van geluk iets misdadigs zou zijn, zelfs voor mensen die leven in extreme omstandigheden van onveiligheid of diepe armoede. Alsof zoeken van veiligheid een misdaad zou zijn. Of perspectief zoeken voor jezelf of je kinderen. Die mensen moeten uitgesloten, opgesloten, uitgezet. Koste wat kost. Opnieuw: zonder nieuw perspectief. Verloren jaren zonder werk, zonder scholing, zonder zelfvertrouwen, zonder de mogelijkheid de eigen toekomst in handen te nemen. Dank Nederland voor uw gastvrijheid en Uw selectieve interpretatie van internationale verdragen. Voor het niet respecteren van de rechten van het kind.

Waarom moest die Koreaanse jongen 2 maanden voor zijn eindexamen de toegang tot Nederland ontzegd? Wie werd daar beter van? Waarom wordt honderden jongeren, goed ingeburgerd en opgeleid, de toekomst in de samenleving ontnomen? Waarom mogen kinderen niet volop kind zijn? Waarom zijn ouders volgens minister Leers volledig verantwoordelijk, en ontneemt deze minister tegelijk de ouders de mogelijkheid verantwoordelijk te zijn en goed voor hun kinderen te zorgen? Bijvoorbeeld door de vader op te sluiten, of hem te dwingen onder te duiken, bijvoorbeeld doordat ouders niet mogen werken, geen geld verdienen, geen nuttige rol in de samenleving mogen vervullen. Waarom zijn de gezinslocaties zo extreem kindonvriendelijk?

Waarom deze zware vorm van detentie voor mensen die in de meeste gevallen niets misdeden? Waarom een veel strenger regiem voor deze mensen dan voor langgestrafte misdadigers? Waarom mogen wij samen niet binnen staan en met de mensen zelf praten? 

Detentie levert zelden of nooit een bijdrage aan een oplossing voor de mensen. Het kost heel veel geld, en het is volstrekt onduidelijk welk doel er wordt bereikt. In elk geval draagt het op geen enkele wijze bij aan perspectief op een nieuwe toekomst. Noch in Nederland, noch elders. Alle mogelijkheden voor echte toekomst zijn verboden: opleiding, stage lopen, werkervaring opdoen en daardoor zelfvertrouwen terugwinnen, de toekomst werkelijk in eigen handen kunnen nemen.


De Raad van Kerken zet zich, samen met u allen, in voor een werkelijk humaan vreemdelingenbeleid, waarin perspectief en toekomst, voor kinderen en volwassenen, centraal staan. Waar de wetgeving en de uitvoering daarvan mensen hun waardigheid teruggeeft in plaats van hen te criminaliseren. Waar zoals door Jezus, een kind in het midden wordt geplaatst en we de wereld weer leren zien door zijn ogen. Waar we zelf onze menselijkheid terugkrijgen omdat we ‘met ontferming zijn bewogen’ over onze naaste.

Staande bij het detentiecentrum willen we zeggen tegen hen die binnen zijn: jullie zijn ook mensen naar Gods beeld en gelijkenis. Niet minder dan wij. Maar wij, die het geluk hebben buiten te staan, omdat wij wel de nodige papieren hebben, willen doen wat ons mogelijk is om te vechten voor rechtvaardigheid en menselijkheid. Voor een gezamenlijk toekomstperspectief van een samenleving, waarin kinderen en volwassenen niet meer worden buitengesloten. 


Jan van der Kolk
Rotterdam Zestienhoven, 3 juni 2012

Lees ook het artikel 'We shall overcome' van Piet de Jong uit het Christelijk Weekblad van 2 september 2011 over deze wake. 

Raad van Kerken in Nederland
Koningin Wilhelminalaan 5
3818 HN AMERSFOORT

Facebook Twitter LinkedIn
phone033-4633844
emailrvk@raadvankerken.nl