Gebedsweek ten einde

Het is rustig zondagmorgen aan de Nieuwendammerdijk in Amsterdam-Noord. Wie niet beter weet en het hout van enkele kleine huizen ziet, zou zich in Urk wanen. Ware het niet dat in Urk een brede stoet van mensen met handen vol zilverwerk ter kerke gaat. En hier zijn het enkele joggers die over het dijkje rennen. Vlak voor tienen is er even een opstuwing bij de protestantse kerk. En een uur later enig rumoer bij de St. Augustinus Gemeenschap op de dijk. Maar daarna is het weer rustig in het decor van wat in 2011 de afsluiting vormt van de week van gebed.

Op de dijk staat een huis waar het zondagochtendgevoel misschien wel onvermoed helder op een raam is geplakt. Een papier met schreefloos schrift:

Stilstaan

 

Vanmorgen horloge gepakt:

staat stil. Kapot.

Niks meer aan te doen.

 

Op het balkon gezeten.

Broodje kaas gegeten.

Poes gestreeld.

Geraniums water gegeven.

 

Radio aangezet. Gewenst

dat niet alleen mijn horloge

maar ook deze dag

stil zou blijven staan.

De hervormde kerk vult zich 23 januari met de gemeente. Naast de wijkpredikante ds. Véronique Lindenberg is ds. Klaas van der Kamp, algemeen secretaris van de Raad van Kerken, uitgenodigd. De dienst kent een opbouw herkenbaar vanuit het materiaal dat de christenen uit Jeruzalem hebben aangereikt. ‘God, die ons één maakt, maak onze eenheid zichtbaar en maak de wereld nieuw’, bidt de gemeente. En de pastor loci voegt er aan toe: ‘Als wij samen proberen om de vriendschap tussen joden, christenen en moslims te verbeteren en de muren van verschillen en haat te slechten’.

Naast de lezing uit Handelingen 2  komt de evangelielezing uit Matteüs 5, over de mensen die naar het altaar willen gaan, maar onderling onenigheid hebben. ‘Laat je gave bij het altaar achter; ga je eerst met die ander verzoenen’, zegt de evangelist. Het is niet moeilijk voor de oecumenische secretaris om de toepassing te maken. ‘Als je mensen uitsluit in je leven  om kerkelijke of politieke redenen sluit je jezelf uit van de gemeenschap met God. Je hebt dan ook zelf niets te zoeken bij het altaar’.

De kinderen die terugkomen van de nevendienst hebben tekeningen gemaakt met ledematen van een mens. Het hoofd, het lichaam en de benen zijn door de leiding van de zondagsschool aan elkaar geplakt en vormen zo een zichtbare prediking van wat Paulus aan de gemeente in Korinthe uitlegt. ‘Een lichaam is een eenheid die uit vele delen bestaat’.

Als de dienst is afgelopen leggen de stedelingen de bezoekers de geschiedenis uit van het dorp in de stad. Ooit waren er drie protestantse kerken. Ze zijn tot één samengesmolten. Ze vormen samen een hechte gemeenschap. Dat merk je bij de koffie na afloop. De gesprekken bij de tafel van de wereldwinkel die is ingericht. En de betrokkenheid bij een gemeentelid dat binnenkort wordt opgenomen. Dan na een tweede kopje koffie loopt het bijlokaal langzaam leeg en gaan ook de laatste bezoekers de dijk weer op. Langs het sluisje, de verbouwde kerk en het huisje met het gedicht achter de ramen: Kon deze dag maar stil blijven staan.

Foto's:
Ouderling van dienst Jelle van Veen houdt één van de resultaten omhoog van de kindernevendienst
Na afloop is er koffie en gelegenheid om producten van de Wereldwinkel af te nemen

Raad van Kerken in Nederland
Koningin Wilhelminalaan 5
3818 HN AMERSFOORT

Facebook Twitter LinkedIn
phone033-4633844
emailrvk@raadvankerken.nl