Column over zuurkool en kerkproeverij

Op 6 april is er een inspiratiedag over Kerkproeverij. Het is aanleiding voor de kerngroep om coördinatoren en betrokkenen vanuit diverse kerken te vragen om een column over het initiatief dat op zondag 16 (en zaterdag 15) september 2018 in plaatselijke kerken wordt gehouden. Hieronder een bijdrage van ds. Peter L.D. Visser, missionair consulent van de Christelijke Gereformeerde Kerk. 

Naast mij stuitert een jongetje van een jaar of zes lenig over, onder, achter en soms op zijn stoel. Oma houdt hem in de gaten. En als het echt te grijs wordt, maakt ze hem weer even attent op de oorspronkelijke bedoeling van het meubel.

Het joch zit naast me met ouders en grootouders in een samenkomst van een pioniersplek. Mijn eigen eerste ervaringen met de kerk vonden plaats in een ‘hervormde evangelisatie’. Mijn vader haalde een houten klapstoel uit de berging van de gymzaal annex kerkzaal en plantte mij erop. Ik herinner mij een statige domineesgestalte in toga (wat een wijde mouwen had die man!), het geheimenis van de liturgie, mijn eigen ongeduld en bovenal de houten stoel die op onverwachte momenten ‘zomaar’ kon inklappen (donderend geraas…), terwijl de volwassenen om mij heen daar nou nooit last van leken te hebben.

Jezus ging op 12-jarige leeftijd met Jozef en Maria volgens de gewoonte naar het feest in Jeruzalem. Hij ging jaren later naar zijn gewoonte op de sabbat naar de synagoge. En ook Paulus ging gewoontegetrouw in Thessalonica naar de synagoge om daar in gesprek te gaan met de Joden.

Ik ben dankbaar dat mijn ouders mij zuurkool hebben leren eten, hoewel dat niet meeviel in het begin. Ik ben nog meer dankbaar dat zij mij hebben laten proeven van wat het betekent kerk, gemeente van Christus te zijn, ook al vielen die eerste proefhapjes lang niet altijd mee.

Om te proeven van kerk-zijn is het niet nodig om alles te begrijpen. Het is ook niet nodig om het overal mee eens te zijn, of om op alles een sluitend antwoord te krijgen. Het is om te beginnen voldoende om iets te proeven van het geheimenis van de liefde van God, die zoveel verschillende mensen samen brengt en ze leert om het met elkaar uit te houden. Het is voldoende om iets aan te voelen van het geheimenis van de liturgie: vrede, genade en barmhartigheid toegezegd te krijgen, onder zegenende handen de samenkomst weer te verlaten.

De christelijke gemeente is een wonder van de Heilige Geest. Een weerbarstig wonder. Een lastig wonder, vaak. Maar wel een wonder dat het waard is om anderen van te laten proeven. Probeer het maar, vrees niet: ‘Vrede zij u! Zoals de Vader Mij gezonden heeft, zend Ik ook u.’

Ds. Peter L.D. Visser, missionair consulent CGK

Raad van Kerken in Nederland
Koningin Wilhelminalaan 5
3818 HN AMERSFOORT

Facebook Twitter LinkedIn
phone033-4633844
emailrvk@raadvankerken.nl