Wie wil proeven : Kees Posthumus

 
 
 
 

Onderste foto: Teun Jan Tabak,
overige foto's Willem Jan de Bruin.

 

Voordracht van Kees Posthumus op de kick off in Amersfoort

Wie wil proeven, echt proeven, bijvoorbeeld op een proeverij
Heeft zintuigen nodig, en dit is het verhaal daarbij
Hoe God de mensen reuk geeft, gehoor, en zicht en tast
En een smaak, die steeds weer blij je tong verrast

Reuk

God maakte onder stralend blauwe luchten
De bomen voor de geurige citrusvruchten
Geel, oranje en een rond kleintje groen
Citroen, sinasappel en limoen
Wil je die vruchten echt leren kennen, heus
Dan heb je veel profijt van de door hem geschapen neus

Gehoor

Hij maakte kleine zangertjes, met veren
En zeven spieren om muziek te produceren
Om in de bomen luid te kwinkeleren
Ons te verrassen, ons te amuseren
Hij maakte merels, mussen, vinken
Hij maakte lelijkerds die nochtans prachtig klinken
En wie ooit denkt ‘maar dat klinkt niet zo fraai’
Heeft hoogstwaarschijnlijk te maken met een kraai
En voor wie al dat schoons zo graag zou horen
Bedacht Hij twee ontvangers en Hij noemde ze ‘oren

Gezicht

Hij maakte, iets wat niemand evenaarde
De grote vergezichten van de aarde
Zo eindeloos en zanderig de stranden
Zo weids en bruisend blauw de grote zee
Zo plat en winderig de lage landen
In een gebaar kwamen de bergen mee
Met karrenvrachten zand voor de woestijnen
Met modder voor moerassen en het wad
Met regenwouden die nooit zouden verdwijnen
En later wolkenkrabbers voor de stad
Opdat de mensen al die schoonheid kennen mogen
Maakte Hij, vlak naast elkaar, twee ziende ogen
Die ogen zien de wereld dankzij licht
En als je moe bent, mogen ze ook even dicht


Smaak

Zoet

Hij maakte geel, bruin, angel, honingbijen
En zond ze uit naar heides, landerijen
En eenmaal teruggekeerd, in hun veilige nesten
Maakten zij zoete honing, echt de allerbeste

Zout

Zoals je weet maakte Hij ook de zee
Hij gaf haar water een zilt smaakje mee
En wie dat water stilaan laat verdampen
Ziet grove korrels die je fijn kunt stampen
Die geven wat je eet, het zij opperdoes of bintje
Veel extra smaak, een heerlijk hartig tintje
 
Zuur

Op een dag bedacht Hij de trebbianodruiven
Die kun je persen en verwarmen op een vuur
Dan in een vat en rustig laten schuiven
Tot het azijn wordt, donker, zacht en zuur
Maar pas balsamico na jaren fermenteren
Hij zocht een volk met smaak, met eten als festijn
Wie zou dit delicate goed kunnen waarderen?
Dat moesten zonder twijfel Italianen zijn

Bitter

Dan groeit in het donker, voor het oog verborgen
Ook nog een groentetje dat witlof is gaan heten
Die graaf je uit, bij voorkeur in de morgen
En valt met ham en kaas behoorlijk goed te eten
Zij blijft altijd, vooral als witter nog dan witter
Toch ongeliefd, zij staat bekend als bitter
 
Umami

Een vijfde smaak verstopte Hij in bami
En later noemden mensen die umami
Umami, bitter, zuur, en zout, en zoet
Het is de smaak die jou dit proeven doet
Op de tong maakte Hij voor elke smaak een gebiedje
Doe je ogen dicht. Proef wat je proeft. En dan geniet je.
 
Tast

De vingertoppen, die ooit zelfs Hem verrasten
Heeft Hij gemaakt om aarzelend te tasten
Te glijden over stof, zacht als satijn
Als mos, als wol, als koninklijk hermelijn
Over de ruwheid van een boombast of een steen
Tien tastsensoren, aan elke vinger één
En het mooiste waarvoor Hij ze heeft willen maken
Dat is om elkaar heel zachtjes aan te raken
Elkaar te strelen en dichtbij elkaar te zijn
Elkaar te troosten in een niet te harden pijn
En niet met woorden, maar met één gebaar
Te laten weten: wij houden van elkaar

Licht in je ogen, muziek in je oor
Neus vol van geuren, een smaak op het spoor
Tastende vingers, een wereld die wacht
Zie, proef, ruik, hoor wat je nooit had verwacht
Mensen, veel geluk!

(melodie: Wonen overal)


Apeldoorn, september 2017.

Kees Posthumus
 

Raad van Kerken in Nederland | Koningin Wilhelminalaan 5 | 3818 HN AMERSFOORT | 033-4633844 | rvk@raadvankerken.nl

Site design: SyncCP; techniek: SiteCan