Paulien Vervoorn

Paulien Vervoorn heeft affiniteit met de evangelische richting. Ze probeerde de opzet van Kerkproeverij vast uit. In de jongste nieuwsbrief van Kerkproeverij geeft ze idee van hoe zij een dergelijke opzet ervaart. 

Een paar jaar geleden leerde ik Marcoen kennen. Na afloop van een avond in het theater van Woerden maakten we een praatje. ‘Hoe vond je het?’ ‘Hoe raakte je bij deze avond verzeild?’ Je kent het type vragen wel bij een statafeltje met een schaaltje borrelnootjes erop. Al snel ging het over ons werk. We bleken allebei voor groepen te spreken en presentatietrainingen te geven. Toen hij hoorde dat ik sprak en trainde in kerken, zei hij: ‘Ik had een heel ander plaatje van zo iemand. In elk geval niet van een vrouw in een spijkerbroek. Stom, hè?’


Uitnodiging

Marcoen maakt wat grappen over mij en over gelovigen. Ons gesprek ging alle kanten op. Het ene moment lachten we (te) hard en het ander moment daagde hij me uit serieuze antwoorden te geven over Jona of over Jezus. De keren dat we daarna afspraken, gingen eigenlijk niet anders. Gesprekken over de kerk bleven terugkomen. Ik vroeg of hij een keer meeging. Dat wilde hij, op voorwaarde dat ik geen poging zou doen hem te bekeren.


Als het zover is, vind ik het vooral verschrikkelijk leuk dat hij de moeite neemt een keer te komen kijken. Daarnaast ben ik ongelooflijk benieuwd naar zijn bevindingen. Wat vindt hij van de liederen? Van de preek? Van de mensen bij de koffie? Hoe komt zo’n samenkomst op hem over? Welke gebruiken vindt hij raar?

Reactie

Daar zitten we dan. Op de achterste rij. De band zet het eerste lied in. Bijna iedereen zingt mee. Sommige mensen begroeten elkaar nog even. Met een schuin oog kijk ik hoe hij reageert. ‘Weet je wat ik zo tof vind?’ zegt hij tijdens het eerste lied. ‘Dat ik me helemaal niet opgelaten voel.’


Jaloersmakend

Na de dienst kan ik niet wachten op een langere reflectie. ‘Jaloersmakend’, is het woord dat me bijblijft. Jaloers op de onderlinge verbondenheid en vriendschap. Op ons gezamenlijk begrippenkader. Op de wekelijkse samenkomst waar we maatschappelijke thema’s aanraken. Op de overgave waarmee we ons geloof beleven. Nee, geloof in God kan Marcoen niet opbrengen. Ik doe uiteraard geen enkele poging hem te bekeren.


Met een kerkproeverij laat je mensen als Marcoen iets beleven van de kerk. Het leuke is dat je als gemeentelid gaat nadenken over je missionaire levensstijl. Dat je je kerk bekijkt door ogen van bezoekers. Zij proeven een ochtend, jij ontvangt inzichten waar je nog lang op kunt kauwen. Stom, hè?

Paulien Vervoorn doceert / doceerde onder meer bij evangelische instellingen, zoals bijbelschool De Wittenberg, de Evangelische Hogeschool en de Grote Opdracht School; ze werkt bij trainingsbureau 'Geloofwaardig Spreken'



Eerder gaven we het verhaal door van Paul van Geest (rooms-katholiek). Klik hier

Raad van Kerken in Nederland | Koningin Wilhelminalaan 5 | 3818 HN AMERSFOORT | 033-4633844 | rvk@raadvankerken.nl

Site design: SyncCP; techniek: SiteCan