Mind-control

Soms moeten we het lef hebben om even de controle over onze gedachten los te laten. Dan kom je dichter bij het geheim van het leven en de levensvreugde. Je kunt je daarin oefenen. Dat kan door jezelf te relativeren. En nog prettiger is het als je in staat bent tot zelfspot en tot humor.

Kort geleden was ik aanwezig bij lezingen die werden gegeven door de door mij zeer gewaardeerde theoloog/spiritueel geankerde Kees Waaijman. Het ging over meister Eckhart en Psalm 130. Met genoegen en geïnspireerd verliet ik de zaal. Wel verdenk ik Kees Waaijman ervan gedurende zijn tekst in, met veel humor en al interpreterend, van de ene in de andere associatie te vallen. Gedachtespinsels die hem soms zelf verbazen. Even dacht ik zelfs: “Zou hij al enige neuten tot zich genomen hebben?” Zo dat zo zou zijn: 'Het is u van harte gegund heer Waaijman'. De lezingen werden er alleen maar beter van.

Ik vind dat er meer gelachen moet worden onder de gelovigen, en ook door de bestuurders onder hen. Niet dat ik u allen buiten het heilig Avondmaal of de Eucharistische viering om aan de drank wil helpen. Maar droog, saai met elkaar doorbrengen vind ik dodelijk voor de geestelijke inspiratie. Enige humor is van harte welkom onder ons gelovigen; en ook daarbuiten.


Kees Waaijman legde in zijn verhaal uit hoe we die ruimte voor relativering kunnen vinden. Hij had het over ‘mind-control’. Hij zei: ‘Wij leggen onszelf en ook elkaar een mind-control op. We zitten gevangen in de mind-control’. Ik ben daar over na gaan denken. Kerk en staat kunnen ons in zekere zin door hun regelgeving en morele kompas tot slaven maken van het door hun verlangde aangepaste gedrag. Dat is niet altijd slecht. Zeker niet.

Maar er zit ook een zorgelijke kant aan. Niemand heeft het recht tot opleggen van mind-control aan de ander. Dit houdt je weg bij het verlangen dat je ziel vanuit je diepste wezen laat zien.


Predikanten, pastores, kerkelijke en politieke leiders, onderwijzers en professoren, uw buurman of buurvrouw, uw man of vrouw, uw familie, niemand mag u zijn of haar gedachtegoed zonder enige ruimte opleggen. Dat zou mind-control zijn. Doof niet de vlam van verlangen van de ziel, want dan dood je jezelf. En dan dood je ook je authenticiteit waarmee je God tegemoet mag treden.

Ondertussen is er weer een ethisch reveil aan de gang in de politiek en de samenleving. Dat vind ik zeker niet verkeerd. Hard nodig zelfs tegen de verharding en het egocentrisme. Maar pas op!


Rik Bronkhorst,
journalistiek ambassadeur van de Raad

Raad van Kerken in Nederland | Koningin Wilhelminalaan 5 | 3818 HN AMERSFOORT | 033-4633844 | rvk@raadvankerken.nl

Site design: SyncCP; techniek: SiteCan