Bad Bed en Brood, een menselijk concept

Zoals gebruikelijk in december, staan we ook dit jaar stil bij de toekomstige ouders, die geen plek vonden om te overnachten, en zo kon het dat Jezus werd geboren in een stal. Maar ook vandaag de dag zijn er velen die geen onderdak, geen voedsel, geen kleding hebben. Onze overheid ontzegt het hen. Ook al was ons pleidooi in Straatsburg gewonnen, de politiek heeft er geen opvolging aan gegeven. Gelukkig een heel aantal gemeentes in Nederland deden dat wel. En zo zijn er Bad Bed en Brood-, en ja ook Begeleidingslocaties.

De staatssecretaris, Klaas Dijkhoff, meldt bij voortduring dat het niet nodig is om op straat te staan, dat mensen in Ter Apel terecht kunnen, als ze maar meewerken aan terugkeer. Het is de papieren werkelijkheid van de Staatssecretaris. De echte werkelijkheid is anders, en dat ervaren al die mensen die klaar staan om de 'vreemdeling te herbergen'. Mensen die niet terug kunnen, kunnen niet terecht in Ter Apel, mensen die nog een procedure hebben lopen, moeten deze intrekken om in Ter Apel terecht te komen, maar dat doe je natuurlijk niet als je nog in afwachting bent van de uitkomst van je procedure.

Mensen doen geen afstand van hun rechten, en volkomen terecht! Heel veel klanten van advocaat Mr. Fischer, die op straat staan, meldden zich voor Ter Apel, en meldden ook dat ze wilden meewerken aan terugkeer. Mr. Fischer heeft de gesprekken genotuleerd, en ik schrok mij een hoedje, toen ik las hoe deze gesprekken gingen. De verslagen van deze gesprekken gaf ik aan Kamerlid Mw. Attje Kuiken ( PVDA), nu al weer meer dan een maand geleden, ik hoorde er tot vandaag niets over. De verslagen laten duidelijk zien, hoe na een absurd gesprek de Dienst Terug keer en Vertrek concludeert:”U wilt niet mee werken, voor u is geen plaats in Ter Apel ( een soort herberg, laatste station).”

Ook het verhaal van de 81-jarige Anzhela Balayan laat zien hoe mensonterend we in Nederland omgaan met vele vreemdelingen, nee gelukkig niet alle vreemdelingen, mevrouw werd op 80 jarige leeftijd ! een plaats in een centrum ontzegd, gelukkig dat in Groningen een Bad Bed Broodlocatie is, zeer tegen de zin van onze landelijke overheid!, mevrouw kwam op 80 jarige leeftijd bij de Stichting Inlia in de Bad Bed Broodlocatie, en stierf daar op 81 jarige leeftijd. Lees haar verhaal op: http://inlia.nl/news/show/in-memoriam-anzhela-balayan.

Als het aan onze landelijke overheid had gelegen, was mevrouw op straat gestorven, omdat de werkelijkheid van onze staatssecretaris is dat ieder die wil terugkeren wel in Ter Apel terecht kan, een werkelijkheid die niet bestaat. Ik wijs u op de woorden van Mr. Fischer in de laatste rechtszaak in de bijlage bij deze column, die zijn zonneklaar. Ik vraag me af, of onder onze verantwoordelijke politici straks ook mensen zijn, die de geboorte van dat kindje in de stal vieren. Hoe kijken ze naar de situatie van Jozef en Maria, die immers geen onderdak hadden. En zullen ze dan ook denken aan al die mensen die een plek in een herberg is ontzegd? Misschien denken ze: Ja maar dit gaat niet over de onschuldige Jezus, dat gaat over Gelukszoekers, mensen die hier niet mogen zijn.

Dan wijs ik toch maar even fijntjes op de woorden van Jezus zelf: "Ik was vreemdeling en gij hebt Mij gehuisvest" (Mattheus 25:35). De ouders van Jezus, Jozef en Maria, vonden een soort Bad Bed en Broodlocatie in een stal. In deze tijd vinden vreemdelingen in sommige gemeenten Bad Bed en Brood, maar het liefst wil de staatssecretaris deze gemeenten dit verbieden.

Ik zou de Staatssecretaris willen aanbevelen om naar de werkelijkheid van de Jozefs en Maria’s van deze tijd te kijken, om vervolgens te erkennen: Een plek om te slapen, een brood om te eten, en een kleed om te dragen, dat is al eeuwen hetgeen alle mensen nodig hebben om te kunnen leven als mens.

Geesje Werkman, namens Kerk in Actie betrokken bij de Projectgroep Vluchtelingen van de Raad.

Raad van Kerken in Nederland | Koningin Wilhelminalaan 5 | 3818 HN AMERSFOORT | 033-4633844 | rvk@raadvankerken.nl

Site design: SyncCP; techniek: SiteCan